Artykuły filtrowane wg daty: grudzień 2018

"St Andrews Links" to jedno z najstarszych pól golfowych w Szkocji, znajdujące się w mieście St Andrews. Jego właściciele postanowili zgłosić do ochrony jako znak towarowy  oznaczenie "St Andrews", aby w ten sposób powstrzymać inne firmy z całego świata, które promuj produkty golfowe z użyciem tej nazwy. 

Wniosek o przyznanie ochrony spotkał się jednak z decyzją odmowną Urzędu ds. Własności Intelektualnej Unii Europejskiej (EUIPO) (instancja odwoławcza EUIPO także podtrzymała decyzję o odmowie rejestracji znaku) . Sprawa dotarła aż do Sądu UE w Luksemburgu, który potwierdził wcześniejsze rozstrzygnięcia. Obrót sprawy niewątpliwie zaskoczył władze St Andrews Links, które posiadają już w swoim portfolio znaków towarowych oznaczenia dot. "St Andrews" w zakresie towarów i usług związanych z golfem  na całym świecie. 

Zgodnie z argumentacją EUIPO, oznaczenie "St Andrews" odnosi się przede wszystkim do miasta znanego z pól golfowych, a nie do produkcji lub sprzedaży odzieży, obuwia, nakryć głowy, gier i zabawek. Sąd stwierdził natomiast, że prawo unijne i brytyjskie co do zasady, wyklucza rejestrację nazw geograficznych jako znaków towarowych w przypadku gdy wyznaczają one określone miejsca geograficzne, które są znane z kategorii danych towarów lub usług. Stwierdził również, że oprócz pól golfowych o nazwie St Andrews Links, jest też kilka innych znanych pól golfowych, które mogą być postrzegane jako dziedzictwo  "St Andrews". Na tej podstawie Sąd uznał, że skargę, jako bezzasadną, należy oddalić w całości.

Prawnicy szkoccy zgadzają się z tym rozstrzygnięciem, przypominając, że nazwy geograficzne to takie oznaczenia, które powinny pozostać w domenie publicznej, do użytku w dobrej wierze dla każdego, ponieważ pozytywny związek między nazwą danego miejsca a znakiem może mieć potencjalny wpływ na odbiór przez konsumenta.

Dział: Aktualności
niedziela, 23 grudzień 2018 07:00

Kolor jako znak towarowy

Próby rejestracji koloru jako znaku towarowego podejmowali niemalże wszyscy,  od Christiana Louboutin po Cadbury. Ale czy faktycznie jest to gra warta świeczki? Okazuje się, że w odniesieniu do kreowania marki, kolor to jedno z najpotężniejszych narzędzi, które można mieć na wyłączność. Psychologia koloru jest tematem niekończących się od lat badań, z których generalnie wypływa na pewno jedna podstawowa zasada, że ludzie emocjonalnie reagują na kolory. Na przykład kolor czerwony jest postrzegany jako podnoszący puls, a ten jest przecież chętnie wykorzystywany przez Coca-Colę czy Vodafone. Z kolei niebieski, kojarzony jest ze spokojem i rzetelnością, dlatego jest niezwykle popularny wśród banków, instytucji finansowych czy służbie zdrowia. 

Nie dziwi więc, że wiele firm chce posiadać kolory, których używają do budowania swojej marki, na wyłączność. Pomiędzy firmami toczyło się wiele batalii sądowych, dotyczących naruszeń praw do koloru. Jednakże, stosunkowo niewiele wśród nich jest historiami zakończonymi faktycznym sukcesem.

W końcu co to za sukces Christian'a Louboutin'a, gdzie Federalny Sąd Apelacyjny, w sprawie przeciwko Yves Saint Laurent orzekł, że Louboutin  ma prawo chronić swoje buty z rozpoznawalną czerwoną podeszwą, skoro orzeczenie to nie ma zastosowania w przypadkach naruszeń, gdzie reszta buta też jest czerwona?  Podobnie było w przypadku długotrwałego sporu Nestlé przeciwko Cadbury w 2013 r., gdzie Nestle udało się obalić rozstrzygnięcie umożliwiające Cadbury uzyskanie praw do koloru fioletowego jako znaku towarowego.  

Każdy ma swoje strategie marketingowe, jednakże warto się zastanowić, czy nie lepszą inwestycją dla firm byłoby jednak wydanie pieniędzy na dobre wzornictwo albo opracowanie strategii marki, a nie udział w kosztownych sporach prawnych.

Dział: Aktualności
czwartek, 20 grudzień 2018 11:08

Znak towarowy Louis Vuitton

Słynny paryski dom mody Louis Vuitton (LV) przez dziesiątki lat inwestował miliony dolarów i ogrom wysiłku w budowanie wizerunku i rozpoznawalności swoich znaków towarowych. Nic więc dziwnego, że pozywa każdego, kto bez jego zgody czerpie korzyści z powyższych wartości. Takiego działania według LV dopuściła się nowojorska firma i-Fe Apparel Inc., która promowała i sprzedawała odzież z wykorzystaniem jednoznacznie kojarzącego się z LV znaku "Toile Monogram" (inicjały LV wraz z towarzyszącymi motywami kwiatowymi). 

Pozew złożony przeciwko i-Fe Apparel, w sądzie federalnym w Nowym Jorku składa się z 15 roszczeń dotyczących naruszenia, rozwodnienia i podrabiania znaków towarowych LV, opartych o przepisy prawa federalnego oraz common law. „Efekt skali” LV osiągnął powołując się na w/w naruszenia w odniesieniu do "Toile Monogram" jako całości oraz jego poszczególnych elementów, będących indywidualnymi znakami towarowymi. Takie podejście uznać należy za  wyraźną demonstrację  wyszukanej strategii ochrony znaków towarowych, stosowanej przez LV, która w praktyce przełoży się także na odpowiednio większe roszczenia odszkodowawcze w przypadku, gdy sąd stwierdzi poszczególne naruszenia. Tym sposobem LV ma dużo większe pole manewru w przypadku naruszeń nieoczywistych, np. jeśli naruszyciele dokonają jakichkolwiek zmian lub modyfikacji w monogramie, np. poprzez używanie tylko niektórych elementów. Taki zakres ochrony zapewnia LV większą swobodę w skutecznym pozywaniu osób naruszających jego prawa

W przypadku, i-Fe Apparel Inc. naruszenie polegało na kopiowaniu monogramu w całości, łącznie z logo "LV" i nadrukami kwiatowymi, w związku z czym LV wykorzystał wszelkie możliwe opcje dotyczące właśnie całego, jak i poszczególnych elementów znaku „Toile Monogram".

Dział: Aktualności

Unijne znaki towarowe będą podlegały ochronie w Wielkiej Brytanii, także po Brexicie – tak stanowi projekt umowy pomiędzy Zjednoczonym Królestwem a Unią Europejską, dotyczącej zasad Brexitu.

Specjaliści w dziedzinie prawa własności intelektualnej, w kontekście Brexitu, wielokrotnie wskazywali na możliwość utraty z dnia na dzień praw m.in. do znaków towarowych – w przypadku gdyby Wielka Brytania nie uregulowała kwestii tych praw w umowie z Unią Europejską określającej zasady wyjścia z UE.

Ostatecznie do projektu wspomnianej umowy wprowadzono artykuł 54 stanowiący, że właściciele unijnych znaków towarowych będą nadal, bez konieczności spełniania dodatkowych wymagań, właścicielami podobnych praw do zarejestrowanych znaków towarowych skutecznych na terenie Wielkiej Brytanii. Jednakże warunkiem uzyskania takiego „porównywalnego prawa” jest uzyskanie prawa do unijnego znaku towarowego przed końcem tzw. okresu przejściowego, tj. 21 miesięcy od daty wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii. 

W projekcie umowy wyjaśniono również, że pełnomocnik strony w postępowaniu przed Urzędem ds. Własności Intelektualnej Unii Europejskiej (EUIPO) będzie mógł reprezentować stronę postępowania nadal, także po okresie przejściowym, jeżeli został ustanowiony w tym okresie przejściowym. Projekt umowy wspomina o reprezentowaniu w ramach „procedury”, nie wyjaśnia jednakże, o jaką procedurę chodzi. W rezultacie prawnicy komentujący treść projektu umowy wyrażają zaniepokojenie. Z treści projektu nie wynika bowiem jednoznacznie dalsza możliwość reprezentowania przez brytyjskich pełnomocników ich klientów przed EUIPO – to bowiem do brytyjskich pełnomocników odnosi się omawiany zapis.

Te same co wyżej zasady mają znaleźć zastosowanie w odniesieniu do praw do wzorów wspólnotowych oraz oznaczeń geograficznych. Ostatnie ze wskazanych praw chronią oznaczenia jedzenia i napojów jako pochodzące z konkretnych krajów lub regionów. Przykłady? Na terytorium UE chronione są: Szampan, Koniak, Parmigiano Reggiano, szynka parmeńska, a także brytyjski towar eksportowy – szkocka whisky. Propozycja objęcia oznaczeń geograficznych zasadami, które obowiązują dla unijnych znaków towarowych i wzorów wspólnotowych, padła w zeszłym roku ze strony Komisji Europejskiej. Komisja zasugerowała, że Wielka Brytania powinna poddać ochronie prawnej również oznaczenia geograficzne chronione obecnie na gruncie prawa unijnego. Propozycja został uwzględniona i właściciele praw do oznaczeń geograficznych mogą spać spokojnie, nawet jeżeli Brexit dojdzie do skutku.

Dział: Aktualności
poniedziałek, 10 grudzień 2018 07:00

Kylie Minogue rozpoczęła spór sądowy z Kylie Jenner

Kylie Minogue rozpoczęła spór sądowy z Kylie Jenner, po tym, jak ta ostatnia chciała nazwać swoją markę kosmetyczną ich wspólnym imieniem "KYLIE". Australijska piosenkarka (Kylie Minogue) od dawna znana jest po prostu jako "Kylie" i chciała, aby tak pozostało. Jednak w kwietniu 2014 gwiazda reality show (Kylie Jenner) słynąca ze swoich oryginalnych zestawów szminek zgłosiła do ochrony znak "KYLIE".  Minogue zatrudniła prawnika, który w piśmie blokującym zgłoszenie opisał Jenner jako "osobowość telewizyjną drugiej kategorii", co zdaje się miało być pewną złośliwością… choć zaraz po tym, piosenkarka przyznała, że to określenie zabolało też i ją. Twierdzi, że nie wiedziała o tym wcześniej. 

W międzyczasie cała Australia była oburzona tym, że oznaczeniem "KYLIE" na całym świecie ma dysponować Kylie Jenner.  Minogue twierdzi, że nie chciała robić nikomu kłopotu, dlatego wszystko zostało załatwione dyskretnie. Prawnicy Minogue w piśmie do Urzędu Patentowego w USA, który zakwestionował zgłoszenie znaku Jenner, napisali, że Minogue jest piosenkarką, działaczką humanitarną oraz aktywistką zajmującą się rakiem piersi, na całym świecie znaną jako "Kylie".

Zgłoszenie znaku "KYLIE" w imieniu Jenner zostało ostatecznie odrzucone w lutym zeszłego roku, a Kylie Jenner podobno złożyła odwołanie od tej decyzji. 

Minogue, choć aktywnie broniła swoich racji, twierdzi, że ten spór nie wynika z osobistych pobudek. Twierdzi, że nawet nigdy nie spotkała Kylie Jenner. 

Wydaje się jednak, że kariera Minogue wzmocniła się po tym zajściu. W przyszłym roku, po raz pierwszy  zaśpiewa na sławnym festiwalu w Glastonbury - pierwszy raz w swojej karierze. Co prawda miała wystąpić tam 12 lat temu, ale musiała zrezygnować, ponieważ na miesiąc przed odkryła, że ma raka piersi.

Dział: Aktualności

W lipcu tego roku Nintendo, japoński producent znanych gier, złożyło w amerykański sądzie pozew przeciwko dwóm witrynom internetowym. Powództwo związane było z naruszeniem znaków towarowych Nintendo. Pozwani właściciele stron internetowych, jak się okazuje małżeństwo, zgodzili się na zawarcie ugody, w której zobowiązali się do zapłaty kwoty 12 mln 230 tys. dolarów na rzecz Nintendo.

Małżonkowie nie zamierzali toczyć długiego i zapewne kosztownego sporu i przyznali, że  naruszali znaki towarowe Nintendo, co miało skutkować szkodą określoną jako wręcz „nienaprawialną”. 

Odszkodowanie, jakie zobowiązali się zapłacić, jest niezwykle wysokie i w ocenie komentujących sprawę ma pełnić funkcję „prewencyjną”, odstraszać potencjalnych naruszycieli. Co ciekawe, pozwane małżeństwo prawdopodobnie nie dysponuje taką kwotą. Co więcej, jest wątpliwe, że gdyby doszło do przegranego procesu, sąd zasądziłby ją w takiej wysokości. Małżeństwo jest oprócz zapłaty odszkodowania zobowiązane do przekazania domen oraz wszystkich naruszycielskich materiałów na rzecz Nintendo.

Dział: Aktualności
poniedziałek, 03 grudzień 2018 05:37

Konkurencja Red Bull, spór z marką Big Horn

Być może miłośnicy napoju energetycznego Red Bull chcieliby, by niepodzielnie rządził rynkiem. Niestety producentowi napoju (a zarazem hojnemu sponsorowi sportowców) depcze po piętach konkurencja.

Jednym z konkurentów jest marka „Big Horn”. Niedawno marka wygrała sądowy spór z Red Bullem. Ten ostatni twierdzi, że Big Horn naruszył jego kultowy znak przedstawiający dwa byki  i żółty krąg (być może słońce) w tle. Sąd uznał jednak, że podobieństwa między znakiem Red Bulla a znakiem używanym przez Big Horn nie były tak znaczne, by mówić o naruszeniu. 

Red Bull twierdził natomiast, że podobieństwa na poziomie wizualnym i koncepcyjnym są oczywiste. Logo używane przez Big Horn przedstawiało dwa barany walczące na tle żółtego okręgu. Co więcej, na puszcze z napojem użyto jako tła koloru niebieskiego i srebrnego. Wobec tego producent Red Bulla uznał, że intencja czerpania nienależnych korzyści przez konkurenta była oczywista. Natomiast druga strona sporu twierdziła, że nie skopiowała znaku Red Bulla, ponieważ logo przedstawia jedynie zwierzęta podczas ich naturalnych czynności. Poza tym zwierzęta w znaku Red Bull są zwierzętami domowymi, natomiast te z puszcze Big Horn zwierzętami dzikimi. Jak się okazuje ta druga argumentacja przekonała ostatecznie sąd.

Red Bull dotychczas nie skomentował sprawy.

Dział: Aktualności